Τρίτη, 12 Ιουνίου 2012

Το Ανεκπλήρωτο




Το Ανεκπλήρωτο έχει ανάγκη τη δυστυχία σου. Αν υπάρχεις, τότε σε βρίσκει. Δε σε αφήνει, όμως, να το βρεις ποτέ εσύ. Έρχεται από πίσω σου, σε σκουντάει στην πλάτη και, πριν προλάβεις να γυρίσεις το κεφάλι και να το αντικρίσεις, τρέχει και κρύβεται. Αμέσως μετά έρχεται μπροστά σου, σε μεγάλη απόσταση και περιμένει να το προσέξεις. Μόλις το προσέξεις, αναπόφευκτα το επιθυμείς. Όσο γρήγορα κι αν τρέξεις για να το πιάσεις, εκείνο έχει ήδη προγραμματίσει την απόδρασή του. Θα σου ξεφύγει έστω και την τελευταία στιγμή και θα σου φωνάζει ειρωνείες καθώς απομακρύνεται.

Για αρκετό καιρό, το Ανεκπλήρωτο θα μείνει ήσυχο, σχεδιάζοντας τα επόμενα χτυπήματά του. Σε αφήνει να το ξεχάσεις και να συνεχίσεις τη ζωή σου. Όσο πιο ήρεμη και γαλήνια είναι η καρδιά όταν το Ανεκπλήρωτο την αφήνει ήσυχη, τόσο πιο δυστυχισμένη γίνεται μόλις εκείνο επιστρέψει. Κι όσο πιο δυστυχισμένη είναι η καρδιά, τόσο περισσότερο ζει και δυναμώνει το Ανεκπλήρωτο.

Το Ανεκπλήρωτο σε γνωρίζει καλύτερα από ότι γνωρίζεις τον εαυτό σου. Ξέρει πότε θα πονέσεις περισσότερο ενώ εσύ δε το ξέρεις. Γι’ αυτό και του αρέσει να έρχεται όταν ενθουσιάζεσαι. Στην ώρα του ενθουσιασμού κυριαρχεί η ελπίδα. Και η ελπίδα είναι το συχνότερο θύμα βιασμού στην άγρια αγκαλιά του Ανεκπλήρωτου. Η ελπίδα, λόγω της αβέβαιης φύσης της, είναι γεμάτη τρύπες. Το Ανεκπλήρωτο βιάζει πολλές φορές την κάθε μία. Αφήνει την ελπίδα κακοποιημένη, μαζεμένη γύρω από τον εαυτό της, αιμορραγούσα από όλες της τις τρύπες, μπερδεμένη και θρυμματισμένη.

Η πιο αξιομνημόνευτη ιδιότητα του Ανεκπλήρωτου είναι η υπομονή του. Δεν αφήνει την ελπίδα να πεθάνει. Την κακοποιεί τόσο ώστε να παραμένει ζωντανή, έστω κι αν πρόκειται απλά για επαναλαμβανόμενη αναβολή της τελευταίας της πνοής. Όταν η ελπίδα αποδυναμώνεται και κινδυνεύει να υποβιβαστεί η σημαντικότητά της, το Ανεκπλήρωτο αποφασίζει να σε πλησιάσει περισσότερο από ότι συνήθως. Σε παίρνει αγκαλιά, σου μιλάει έτσι όπως σου αρέσει και σου ζητάει να ξαπλώσεις δίπλα του. Πριν προλάβεις να κουνηθείς, απομακρύνεται και σου ζητάει να το πλησιάσεις και να ξαπλώσεις δίπλα του. Καθώς προχωράς προς το μέρος του, επιστρέφει στο σημείο όπου βρισκόταν πριν και σου ξαναζητάει να ξαπλώσεις δίπλα του. Αν δυσπιστήσεις, σε διαβεβαιώνει ότι αυτή τη φορά το εννοεί, θα σε περιμένει και δε θα απομακρυνθεί. Αρχίζεις να περπατάς ξανά προς το μέρος του και, όντως, σε περιμένει. Μόλις το πλησιάσεις και ετοιμάζεσαι να ξαπλώσεις δίπλα του, σε χτυπάει με δύναμη στο πρόσωπο και σε παίρνει στην αγκαλιά του. Καθώς προσπαθείς να συνέλθεις, μέσα στη ζάλη σου, το Ανεκπλήρωτο σου χαϊδεύει τα μαλλιά, ψιθυρίζοντάς σου παράλληλα βρισιές και προσβολές στο αυτί με τη γλυκιά φωνή του. Πριν προλάβεις να κάνεις οποιαδήποτε ερώτηση, σε αφήνει απότομα από την αγκαλιά του και μένεις για μια στιγμή στον αέρα. Καθώς πέφτεις με δύναμη προς τα κάτω, το ακούς να σου ζητάει να το ακολουθήσεις για να ξαπλώσεις δίπλα του και παράλληλα απομακρύνεται ώσπου τελικά χάνεται τελείως.

Το Ανεκπλήρωτο σταματάει να σε πιέζει μόλις αγγίξεις το ανώτατο όριο πόνου. Δε θέλει να κινδυνεύσεις να πεθάνεις. Σου επιτρέπει να ηρεμήσεις, να ξεχάσεις και να χαμογελάσεις. Όσο πιο αποτελεσματικά κάνεις αυτά τα τρία πράγματα, τόσο μεγαλύτερος θα είναι ο θρίαμβος του Ανεκπλήρωτου όταν επανεμφανιστεί. Περιμένει να περάσει καιρός, μέχρι που οι πληγές σου θα είναι απλά μερικά ασυνήθιστα σημάδια στην ψυχή, τμήματα με διαφορετική υφή και χρώμα. Περιμένει την ημέρα που θα σκεφτείς ότι «ίσως να τελείωσε πια». Και, μετά, περιμένει ακόμα λίγο.

Όταν αποφασίσει να εμφανιστεί πάλι, δε το κάνει άμεσα. Σε δελεάζει χρησιμοποιώντας νέο, άγνωστο τρόπο. Δε καταλαβαίνεις ότι επέστρεψε παρά μόνο όταν, πριν καν προλάβεις να το αντικρίσεις για άλλη μια φορά, σε καρφώνει στην καρδιά με τα ίδια συναισθήματα που ανέκαθεν χρησιμοποιούσε. Αν προσπαθήσεις να ξεφύγεις, σου φωνάζει ότι αυτή τη φορά δε χρειάζεται να γίνει όπως πριν. Σου ομολογεί ότι υπέφερες αρκετά και ότι δεν είναι σωστό να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση. Δυσπιστείς και τρέχεις μακριά του, αλλά ορμάει επάνω σου και με το χέρι του τυλίγει την καρδιά σου. Τη σφίγγει μέχρι να υποκύψεις και να δεχτείς να το ακολουθήσεις ξανά. Σε πιάνει από τον ώμο και σου λέει να ηρεμήσεις και ότι τα πράγματα αλλάξανε. Και, καθώς σηκώνεις το βλέμμα για να το αντικρίσεις, σε σπρώχνει στην πλάτη με δύναμη και πέφτεις, χτυπώντας κάτω με το πρόσωπο. «Έλα» σου φωνάζει καθώς τρέχει μακριά σου με όλη του τη δύναμη. «Μη με εγκαταλείπεις, έλα».

Υποψιάζομαι πως το Ανεκπλήρωτο είναι η τελευταία εικόνα που εμφανίζεται μπροστά στην ψυχή κατά τη στιγμή αναχώρησης από τον κόσμο των ζωντανών και η μοναδική εικόνα που παραμένει ζωντανή μετά από τη μετάβαση στον κόσμο των νεκρών.