Πέμπτη, 31 Ιουλίου 2014

Διαδικτυακοί Ποιητές

Όπως η Πολιτική, η Φωτογραφία και η άποψη για την προσσελήνωση, έτσι και η Ποίηση υποφέρει από εκατομμύρια άτομα που ασχολούνται μαζί της για να ξεχωρίσουν από τη μάζα.

Ο Διαδικτυακός Ποιητής είναι ο τύπος που έφτιαξε blog ποίησης για να γράφει χιλιοχρησιμοποιημένες ατάκες και φράσεις τις οποίες οι κανονικοί ποιητές αρνούνται να χρησιμοποιήσουν, καθώς τέτοιες φράσεις δεν ανήκουν στην ποίηση. Περιγράφει το βάθος των συναισθημάτων του βάζοντας αποσιωπητικά και, μάλιστα, όσο περισσότερες οι τελίτσες, τόσο μεγαλύτερο το βάθος. Είναι καλύτερος από τους άλλους κι αυτό τον ενοχλεί. Ψάχνει απελπισμένα κάπου στον κόσμο, κάποιον που να μπορεί να ανέβει στο δικό του επίπεδο.



Ο Διαδικτυακός Ποιητής είναι ψαγμένος: το νόημα των ποιημάτων του είναι ψαγμένο, οι φράσεις που χρησιμοποιεί είναι ψαγμένες, ο τρόπος με τον οποίο (δεν) γράφει ποίηση είναι ψαγμένος. Ακόμα και οι τίτλοι των ποιημάτων του είναι πολύ συχνά ψαγμένοι. 
Άλλες φορές, βέβαια, τα ποιήματά του είναι γραμμένα με μια παλιά παιδική αθωότητα που με το ζόρι βάζει ο ποιητής στο ποίημα επειδή θέλει με το ζόρι να δουν οι άλλοι ότι νοσταλγεί την παλιά εποχή της αφέλειας, όταν ήταν παιδάκι και όλα γύρω του ήταν όμορφα και αγνά επειδή ήταν ακόμη πολύ μικρός για να σχηματίσει προσωπικότητα.
Οι στίχοι των ποιημάτων του, φυσικά, είναι τόσο ψαγμένοι ώστε δε θα καταλάβετε ποτέ το πραγματικό τους νόημα, καθώς είναι βγαλμένοι και ξεριζωμένοι μέσα από την καρδιά και την ψυχή του ποιητή, ματωμένοι και πονεμένοι στίχοι που για χρόνια τον στοιχειώνουν, τον σκοτώνουν και τον ανασταίνουν και τον παίρνουν μακριά από αυτόν τον κόσμο, σε ατέρμονες άυλες πεδιάδες του φωτισμένου, λαμπερού νου και του αδιαπέραστου, συμπαγούς σκότους (βλέπετε πόσο εξευτελιστικά εύκολο είναι;)

Το πιο συνηθισμένο στοιχείο των Διαδικτυακών Ποιητών είναι οι αντιθέσεις. Συχνά βάζουν μαύρο και άσπρο στον ίδιο στίχο, αναφερόμενοι στο ίδιο στοιχείο, καθώς έχουν απομείνει μερικοί φιλόλογοι που χύνουν με τις αντιθέσεις και τους ενθαρρύνουν, παρόλο που οι αντιθέσεις είναι ένδειξη ανικανότητας χρήσης της γλώσσας.

Το σπουδαιότερο, όμως, στοιχείο ενός διαδικτυακού ποιήματος είναι το γέλιο. Διαβάστε τα ποιήματα-μούφες που παρατίθενται παρακάτω, τα οποία σατιρίζουν τους Διαδικτυακούς Ποιητές. Μετά, ψάξτε μερικά από τα εκατοντάδες ελληνικά blogs ποίησης (απλά googlάρετε "blog ποίησης", θα το μετανιώσετε μετά αλλά αξίζει), διαβάστε τι γράφουν οι Διαδικτυακοί Ποιητές και κάντε τη σύγκριση με τις βλακείες που διαβάσατε εδώ. Προσπαθήστε να εντοπίσετε τις διαφορές.

(Κρατήστε στη μνήμη σας ότι κάθε ένα από τα "ποιήματα" που ακολουθούν γράφτηκε σε περίπου 20 δευτερόλεπτα. Είκοσι γαμωδευτερόλεπτα.)

Αριστούργημα 1: Από πάντα στο χρόνο
Κι είναι κι αυτές οι στιγμές, οι ταιριαστές του απείρου
Κι είναι κι αυτές οι μέρες, οι από το σκότος προκύπτουσες
Κι είναι κι αυτό το «πάντα», που μου ζητάει να σε ξεχάσω
Αυτό το πάντα ζει στο χρόνο, μέσα σε ξεθωριασμένες φωτογραφίες
Μέσα σε ξεφτισμένα όνειρα, σε σκοτεινά μονοπάτια
Από πάντα σε γνώριζα, άγνωστη ψυχή μου
Από πάντα στο χρόνο, σιωπηλή ιαχή μου

Τερατούργημα 2: Για σένα καρδιά μου
Έλα πάρε με καρδιά μου
Κι ό,τι μας χαλάει θα φύγει
Πιάσε μου το χέρι, θα σου πιάσω την αγάπη
Θα στη βάλω εκεί που ζητάς, μέσα, βαθιά μέσα σου
Εκεί όπου υπάρχει μόνο η ψυχή
Εκεί όπου το σκοτάδι λάμπει φανταχτερό
Έλα πάρε με καρδιά μου
Κι ό,τι μας χαλάει θα χαθεί

Σπουδαιούργημα 3: Μέσα μου
Παντού μέσα.
Μέσα μου. Έξω μου.
Εκεί είσαι και εκεί δεν είσαι. Αλλά είσαι.
Από μέσα. Από έξω.
Είσαι. Λείπεις. Κι όμως. Είσαι πάντα εκεί και ποτέ δεν ήσουν.
Προς τα μέσα. Προς τα έξω.
Είσαι γύρω μου και είμαι μόνη. Κι όλη η φάση με θυμώνει.
Είσαι μέσα μου και είμαι λύπη. Κι όμως σε ζητάω αλήτη.
Θα σε ψάχνω κι ας έφυγες. Θα σε ξεχάσω κι ας κόλλησες.

Ανείναιδυνατόνούργημα 4: Όλα τέλειωσαν
Κι ύστερα ο αέρας έφυγε.
Κι ύστερα, ο ουρανός τέλειωσε.
Κι η Γης μαράθηκε κι άνθρωποι έσπασαν, σαν σε λεπτό πάγο μέσα που δεν είχε κι ας πάτησε.
Κι ύστερα, ο ουρανός έκλεισε.
Κι ύστερα τα αστέρια έκλαψαν.

Έχειπολύακόμαούργημα 5: Ονειρεμένη πλάση
Κι όταν έρχονται οι θύμησες
Οι αναμνήσεις όταν αναβλύζουν
Τότε είναι που το σκοτάδι πέφτει κι εγώ κρατάω μικρό λύχνο
Στο σκοτάδι λάμπω και φωτίζω το τίποτα
Στο πουθενά βρήκα κάτι, κάτι που είναι τα πάντα
Εσύ

Κάποιοςνατηνανατινάξειούργημα 6: Σιωπή
Σιωπή
               Καταρρακτώδης
   Απόλυτη
       Τρανταχτή 
         Απερίγραπτη

Δεμπορείμάλλονκάνειπλάκαούργημα 7: Τελευταία ελπίδα
Κι όμως, σ’ αγάπησα
Κι ας σε σκότωσα, ξανά και ξανά
Και ξανά
Και ξανά
Και για άλλη μια φορά
Κι όπως κρατάω το πτώμα σου στην αγκαλιά μου
Το σαπισμένο και διαλυμένο σώμα σου
Το εις την Άβυσσο εκπίπτων
Κλαίω, γιατί ακόμη ζεις
Στις μνήμες μου και στην καρδιά μου
Σε σκότωσα, ξανά και ξανά
Κι όμως, σ’ αγάπησα

Είμαιαπελπισμένηγιασεξούργημα 8: Το Σκοτάδι της ψυχής μου
Από την αρχή του χρόνου ως το τέλος του παντός
Θα σε περιμένω
Κι αν ο θάνατος μας πάρει, για να είμαστε μαζί
Και πάλι θα σε περιμένω
Το Σκοτάδι καλύπτει τα πάντα, τα πάντα είναι σκοτεινά
Σκοτάδι μέσα μου
Σκοτάδι έξω μου
Ο σκοτεινός αέρας βγαίνει από μέσα μου
Και μπαίνει μαύρο φως
Πηχτό σκοτάδι αγάπη μου μας τυλίγει
Κι εσύ, μόνο εσύ, φωτίζεις τη ζωή μου
Κι αν είναι να χαθώ, μέσα σου να μπω θέλω
Να ζήσω για πάντα μέσα σου, σα δεύτερο δέρμα
Θα σε περιμένω αγάπη μου

3 σχόλια:

  1. πριν δω το ποστ σου σήμερα θυμήθηκα τι έλεγε η Δήμητρα στους Απαράδεκτους και έκανα αυτό
    https://scontent-b-ams.xx.fbcdn.net/hphotos-xpf1/t1.0-9/q82/s720x720/10470859_497308073746324_5602528776572675700_n.jpg
    γιατί με εκφράζει απόλυτα μιας και είμαι κ γω ευάλωτη............

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τί έλεγε η Δήμητρα; Επίσης, έχεις βάλει τελίτσες στο τέλος του σχολίου. Τελίτσες. ΤΕΛΙΤΣΕΣ ΚΝΔΦΑΣΔΦΔΣΑΔΣΔ

      Διαγραφή