Τετάρτη, 10 Ιουνίου 2015

Μητριαρχία



Μια πρωτόγονη κοινωνία βασίζεται στην ηγεσία του δυνατότερου πλάσματος, λόγω 1) ασφάλειας και 2) φόβου. Το ισχυρότερο πλάσμα μιας φυλής έχει τη δύναμη να 1) αντιμετωπίσει τις δυνάμεις που την απειλούν και να 2) προκαλέσει πόνο στην ίδια τη φυλή, αν το αποφασίσει.

Κάποια στιγμή, η κοινωνία αλλάζει, καθώς αλλάζουν τα στοιχεία της, και ξεπερνάει τα θέματα ασφάλειας και φόβου κι έτσι καταλήγει να διοικείται από λίγα άτομα, τα οποία έχουν ως σκοπό να αντιπροσωπεύσουν τα τμήματα της φυλής που έχουν δύναμη οικονομική, στρατιωτική και κοινωνική.

Με το πέρασμα του χρόνου, η ολιγαρχία δεν αρκεί για να εκφράσει μια ανεπτυγμένη κοινωνία μέσα στην οποία ζουν πάρα πολλές διαφορετικές νοοτροπίες. Ως εκ τούτου, η νέα κατάσταση είναι τελικά η δημοκρατία, που δίνει την ευκαιρία σε κάθε οντότητα να προσπαθήσει να σταθεί στο σημείο που επιθυμεί, άσχετα από το αν αυτό είναι αποδεκτό από τις υπόλοιπες οντότητες.
Η ανθρώπινη δημοκρατία δεν ενδιαφέρεται για τον φυσικό νόμο του ισχυρού ούτε για τις συνεννοήσεις ανάμεσα στις μεγάλες δυνάμεις μιας φυλής. Έχει ως βάση τη δικαιοσύνη και την ισότητα, που για να επιτευχθούν χρειάζεται ο άνθρωπος να παρακάμψει τον εγωισμό του. Αλλά τον εγωισμό τους μπορούν να το παρακάμψουν μόνο οι πεθαμένοι. Ο ζωντανός άνθρωπος είναι -συχνά εκ γενέσεως- αιχμάλωτος φόβων και ανασφαλειών. Άρα, στην πράξη η καθαρή δημοκρατία δεν μπορεί να υπάρξει. Λόγω του εγωισμού, η δημοκρατία θα καταλήγει σε ολιγαρχία, η οποία καμιά φορά θα μετατρέπεται σε μοναρχία, η οποία θα ανατρέπεται από κάποια επανάσταση που με τον καιρό θα μεταλλαχθεί και θα φέρει στη θέση της κάποια ολιγαρχία ή δημοκρατία και ούτω καθεξής.

Έτσι, λοιπόν, ο κύκλος της εξουσίας είναι αναπόφευκτος και απολύτως αναμενόμενος σε έναν κόσμο όπου υπάρχουν άνθρωποι. Άρα, είναι η ανθρωπότητα καταδικασμένη να υποφέρει από τον κύκλο της εξουσίας; Όχι. Η έκφραση του οποιουδήποτε είδους εξουσίας εξαρτάται από τα άτομα που θα την ασκήσουν και από το πώς αυτά τα άτομα διαχειρίζονται τον εγωισμό τους. Ο κύκλος της εξουσίας δεν χρειάζεται να είναι βασανιστήριο για την ανθρωπότητα.


Το στοιχείο που προκαλεί προβλήματα κατά την άσκηση της εκάστοτε εξουσίας, δηλαδή ο σπόρος της καταστροφής, είναι το αρσενικό.

Το αρσενικό είναι μίασμα για την ανθρωπότητα. Παρά την ανάπτυξη της κοινωνίας, παρά τα νέα στοιχεία που διαρκώς προστίθενται στην συνολική ιδιοσυγκρασία ολόκληρης της ανθρώπινης φυλής, το αρσενικό διατηρεί το πρωτόγονο είδος εγωισμού, διατηρεί μέσα του τον πρωτόγονο άνθρωπο, εσκεμμένα. Είναι στην πράξη ένα απομεινάρι της πρωτόγονης ανθρωπότητας. Και, λόγω της ανοχής και της υπομονής των υπόλοιπων φύλων, το αρσενικό εξωτερικεύει τον πρωτόγονο άνθρωπο σχεδόν κάθε φορά που συναντά δυσκολίες.

Σε όλη την ιστορία της Γης, οι διάφορες μορφές καταπιέσεων δημιουργούνται κι επιβάλλονται από άντρες. Όποιο χρώμα κι αν έχουν οι άντρες, όποιο ύψος ή πάχος κι αν έχουν, όσο ήρεμοι ή άγριοι κι αν είναι, όποιο θρήσκευμα κι αν ακολουθούν, όποια μουσική κι αν ακούν, είναι η πηγή της καταπίεσης. Το κοινό στοιχείο των καταπιέσεων είναι πάντα το αρσενικό.

Η ύπουλη φύση του αρσενικού χρησιμεύει ως μηχανισμός επιβίωσης. Ακόμα και τόσες χιλιάδες χρόνια μετά, το αρσενικό μεταμφιέζεται σε σύγχρονο πλάσμα για να καταφέρει να συνυπάρξει με τους υπόλοιπους οργανισμούς. Όταν, όμως, τα βρίσκει δύσκολα, αντί να βελτιώσει τη συμπεριφορά του και να διορθώσει το μυαλό του ώστε ν’ ανέβει στο επίπεδο των άλλων, αποφασίζει να βγάλει τον πίθηκα από μέσα του. Γιατί; Επειδή, όταν πρόκειται για επικοινωνία μεταξύ οργανισμών, το αρσενικό λατρεύει τον εύκολο τρόπο. Κι ο εύκολος τρόπος είναι ο πρωτόγονος: γαβγίζω, χτυπάω, δαγκώνω, σκουντάω, σκοτώνω. Αν δεν πιάσει τίποτα από όλα αυτά, ίσως ν' αναγκαστώ να συζητήσω.

Η αρσενική προσωπικότητα εκμεταλλεύεται ακόμη και την πιο καλοπροαίρετη ανοχή που δείχνουν τα άλλα άτομα απέναντί της και τη χρησιμοποιεί για να ικανοποιήσει την ανεπάρκειά της και τις ανασφάλειές της. Ένας πρωτόγονος άνθρωπος μέσα στη σύγχρονη κοινωνία μοιάζει στη συμπεριφορά με ζώο και στα ζώα έχουμε την τάση να τα συγχωρούμε όλα διότι δεν έχουν το κατάλληλο μυαλό ώστε να κατανοήσουν και να αντιληφθούν τα λάθη τους με τον ανθρώπινο τρόπο.
Το αρσενικό εκμεταλλεύεται ακριβώς αυτό το γεγονός. Αντί να μάθει από τα λάθη του κι από τις ατέλειωτες ευκαιρίες που το θηλυκό και τα άλλα φύλα του προσφέρουν, το αρσενικό βολεύεται στην εύκολη διαδικασία της πρωτόγονης νοοτροπίας. Όταν φτάσει σε ένα σημείο όπου χρειάζεται να αναπτύξει τη σκέψη του για να ξεπεράσει ένα εμπόδιο, το αρσενικό παρατηρεί το περιβάλλον του και υπολογίζει τα άτομα γύρω του. Αν κρίνει ότι θα ανεχθούν το ζώο, το βγάζει από μέσα του και το αφήνει να αφηνιάσει μόνο και μόνο για να μην αναγκαστεί να μπει στη διαδικασία να βελτιώσει τη σκέψη του και τη συμπεριφορά του.

Αυτός είναι ο λόγος που πιστεύω πως ο Φεμινισμός δεν είναι πραγματοποιήσιμος μεταξύ όλων των φύλων: η επιμονή του αρσενικού να κλείνεται με ασφάλεια στην πρωτόγονη κι εγωιστική του φύση.

Από όσα έχω καταλάβει, ο Φεμινισμός υποστηρίζει πως η αρσενική προσωπικότητα δεν είναι από μόνη της πρόβλημα. Υποστηρίζει πως η Πατριαρχία στηρίζεται κι ενισχύεται από την ΚΑΚΗ χρήση της αρρενωπότητας. Αν το παραδεχτούμε αυτό, μήπως σημαίνει πως ταυτόχρονα δεχόμαστε ότι υπάρχει και ΚΑΛΗ χρήση της αρρενωπότητας από τους άντρες; Αν αυτό είναι αλήθεια, τότε οι υπόλοιποι άντρες, οι «καλοί», δεν είναι μέρος του προβλήματος; Αν, λοιπόν, θεωρήσουμε πως το αρσενικό εκ φύσεως δεν είναι κακό, αλλά μόνο το τοξικό αρσενικό είναι κακό, δεν δείχνουμε έτσι ανοχή απέναντι στα υπόλοιπα αρσενικά; Δεν είναι σαν να τους απενοχοποιούμε ως φύλο;

Για να λειτουργήσει ο φεμινισμός, χρειάζεται όλα τα φύλα να αντιληφθούν πώς συνδυάζεται η ελευθερία τους σε σχέση με την ελευθερία των άλλων φύλων και να προσαρμοστούν σε αυτή την αντίληψη. Για να γίνει πράξη αυτή η προσαρμογή, χρειάζεται εγκέφαλος έτοιμος, ικανός και πρόθυμος. Ένας εγκέφαλος που να θέλει ν’ αφήσει τον εγωισμό του στην άκρη και να καταλαβαίνει την αιτία.


Ο Φεμινισμός συναντάει μεγάλα εμπόδια επειδή θεωρεί πως το αρσενικό βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με τα άλλα φύλα. Θυμηθείτε, όμως, τις περιπτώσεις όπου προσπαθήσατε να αντιμετωπίσετε έναν άντρα που βρίσκονταν σε φαλλοκρατικό παραλήρημα. Για να συνεννοηθείτε χρειάστηκε να ανεβείτε ή να πέσετε στο επίπεδό του;

Όταν ακούτε άντρες να γαβγίζουν προσβολές προς άλλα φύλα και προσποιείστε ότι δεν ακούτε για να μη δώσετε έκταση στο θέμα, δεν αισθάνεστε πως είναι σαν να αγνοείτε ένα σκυλί που γαβγίζει προς κάτι που δεν καταλαβαίνει και δεν έχει νόημα να προσπαθήσετε να του εξηγήσετε διότι είναι ένα σκυλί;

Όσο αντιμετωπίζουμε τους άντρες σαν ανθρώπους, εκείνοι βρίσκουν την ευκαιρία να συμπεριφερθούν σαν ζώα.

Δεν χρησιμεύει σε κάτι το να τους δίνουμε περιθώριο να ζουν παρασιτικά προσκολλημένοι στην υπόλοιπη ανθρωπότητα, παρόλο που έχουμε αιματηρές αποδείξεις ΧΙΛΙΕΤΙΩΝ που μας φωνάζουν πως η νοοτροπία τους είναι πια ξεπερασμένη για μια σύγχρονη κοινωνία.

Κατά τη γνώμη μου, η εξουσία που μπορεί να κυβερνήσει την ανθρωπότητα χωρίς να την κακοποιεί ασταμάτητα με τον εγωισμό της, είναι η Μητριαρχία.



Η Μητριαρχία δεν θα θεραπεύσει την ανθρωπότητα από τον εγωισμό της, αλλά τουλάχιστον θα αλλάξει τη σχέση ανάμεσα στα φύλα ώστε να συνεχίσει η ανθρωπότητα την πορεία της χωρίς να υπάρχει ένα διαρκές, άσκοπο, άγριο γάβγισμα στα αυτιά της κάθε μέρα. Ακόμα και στη χειρότερη πιθανή μορφή της, η Μητριαρχία δεν θα μοιάζει με το μίασμα της Ανδροκρατίας.

Με εξαίρεση το αρσενικό, τα υπόλοιπα φύλα δεν αντλούν τη δύναμή τους από τον πόνο των άλλων. Αυτό σημαίνει πως το Μητριαρχικό καθεστώς δεν θα έχει την ανάγκη να δημιουργεί προβλήματα από το πουθενά απλώς για να ικανοποιήσει την δική του ανεπάρκεια. Ένα τέτοιο καθεστώς θα σταματήσει το παραλήρημα του εγωισμού που κυβερνάει ολόκληρο τον πλανήτη εδώ και ατέλειωτα χρόνια.

Η σχέση ανάμεσα στα φύλα πρέπει να αναποδογυρίσει για να μπορέσουν τα περιθωριοποιημένα άτομα να μην αισθάνονται και να μην ζουν σαν τερατογεννέσεις μέσα στον κόσμο.

Είναι πιθανόν το Μητριαρχικό καθεστώς να αντικαταστήσει το ένα πρόβλημα με κάποιο άλλο, δεν υπάρχει τρόπος να υπολογιστεί αυτό εκ των προτέρων. Αξίζει, όμως, να συμβεί αυτή η αλλαγή διότι το αρσενικό προσπάθησε να κάνει κάτι για το οποίο ήταν εξαρχής ανάξιο και τελικά απέτυχε παρασύροντας μαζί του ολόκληρο τον πλανήτη.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου